دخترك هيچ نيست

btrn — Wed, 13 Aug 2008 22:11:18 GMT

شب مثل چشم تو تاریک شده است

آخر سکوتم تصویرت را در بر می گیرم و می گریم

زیبایی دانه های انار را همسان گونه های سرخت می نمایم

من تحمل می کنم تردیدم را به تو

من سپید را می کشم روی سیاهی هایت

دست تقدیر بود که غم بازی تو آخر مرا زخمی کرد

شمع تو

ماه من

روز هایم با تو سیاه بود

من دیوانه نمی دانستم!

آرام رها می شوم

رها از فکرت .

btrn — Sat, 21 Jun 2008 17:36:18 GMT

آتش می گیرند

چشمان بی رنگ من از خواب خاک

فریاد تیره ام به انتها می رسد

از تو تازه می شوم

ترس را گم می کنم

سایه ها دیگر نیستند

آرام می شوم.

امشب آسوده می خوابم!

btrn — Thu, 10 Apr 2008 19:23:46 GMT

بیا این روان من دست تو

امروز و فردای من مال تو

بی امید که زندگی نمی شود

بیا که گوشم به حرفهای توست

بیا تا دلتنگی سختم نکرده

بیا که فردا

تکه سنگی می مانم

btrn — Thu, 13 Dec 2007 23:25:18 GMT

چه نوشته ای برای من ؟؟

البت که باکم نیست!

می دانم.!

همیشه می بینمت وقتی به آرامی لبخند می زنی

اما!

دانه ی اشکت را باراندی روی صورت خسته ام!

می دوانم نگاهم را به سویت

باز نمی یابمت!

می ایستم.

اندکی خیره می شوم..

دست هایم گره می خورند.

می خواهم بدوم تا آخر این دنیا !

می خواهم پنهان شوم !!

زیر سایه ات.

شاید یه امضا کاریه که میشه کرد...

فراخوان خانواده‌های دانشجویان دستگیر شده مراسم 16 آذر سال 86

به احترام فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به "۱۰ بهمن ٬ روز حمایت وبلاگ نویس هاي ايراني از آزادی دانشجویان دربند" تغییر دهیم.

به اميد آزادي تمامي یارانمان

اطلاعات بیشتر در وبلاگ10 بهمن روز همبستگی با رفیقان آزادیخواه و برابری طلب

btrn — Thu, 25 Oct 2007 22:43:57 GMT

قدم می زنم

قدم می زنی

یک عده می دوند.

خروشان می رود

این رود تازان می رود

صدای شاخ و برگ درختان تا سحر لالایی می خواند

من اندکی می نویسم

نان سحرم را می جوم

ذکر می گویم

سجده می کنم

نیت می کنم

می خوابم

یک کهنه آرزو را مصرانه طلب می کنم..

btrn — Thu, 06 Sep 2007 22:46:18 GMT

بنويس بر باد ، بنويس برياد

داد بزن بر عرش

بي تو اي نظاره گر دردها ..

تو كه هستي ، تو كه مي بيني

تو كه خوبي و والايي

تو كه .. توكه خدايي

يعني چه ؟

بازي ات يعني چه ؟

خدايا خداوندا ملكا

بي تو اي حكمران عالم چه مي شود ؟

توكه هستي

توكه رنج ها را مي بيني

توكه زجه ها را مي شنوي

بگو ..

بگو وقتي سرد مي شود تو هم مي فهمي ؟؟

تو هم حس مي كني وقتي مي لرزم

تو هم تجربه كردي بغض فرو خورده را ؟؟

تجربه كردي جنون گريه و خنده را ؟؟

تو مي بيني زجه هاي زن بي پناه را؟!!

تو كه هستي عالمت اين شده با تمام كمال و زيباييت .

خدايا بازي ات كي تمام مي شود ؟

نكند پايان را گم كرده باشي ؟؟

گوش دادي حرفهايم؟؟

شنيدي زجه هايم ؟

خدايا به كدامين وقتت جوابم مي دهي؟

نه آيتت مي خواهم نه روايتت

من تو را مي خواهم

تا كي چشمان حسرت زدهي كودكان فقر

تا كي؟؟؟

btrn — Mon, 20 Aug 2007 20:28:18 GMT

سكوت ،آرامش سرد

خلوت مي كنم

صدايشان كه بلند مي شود

برق چشمانم ترسم را پنهان نمي كند

قدم قدم به عقب در هراسم دستهايم مي لرزند

ديوار تكيه گاهم مي شود ! نه بن بست

تيغ تيزش تكه ام مي كند مي دانم

زخم تيغش صورتم را غرق خون كرد

بر زمين افتادم وقتي آسمانها مرا مي خواندند.

نفخ صورش هراسم را برد

صبح ، جنون ، مي دوم

ارتفاع

سقوط .

آزادي

باز سكوت

مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم

فرياد ميزنند در من

مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم

: وقتي نگاهش براي لاشه ات هم گران است.

: چشمهايت را شستي؟

: مثل او هم كه نگاه كني مي تواني .

: از سايه ات هم مي ترسم .

: تباه كه شدي عبرتت مي كنند!!!.

: اگر مفهومش گنگ شد

از من دلگير نشو من فقط راوي بودم.

ما آمده ايم مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم.

نامه ی سر گشاده ی یک هنرمند به رئیس جمهور احمدی نژاد

btrn — Mon, 06 Aug 2007 13:02:18 GMT

اگر قاب عكس هايمان را بي عكس بر تاقچه گذارده ايم

اگر عكس هايت را در هزاران اتاق تدفين مي كنم

اگر هنوز هم لبهايمان مي ترسند از باز شدن به آزادي

اگر زندگي هزاران دوست ما تباه شده

اگر من قلم بر مي دارم

اگر مي نويسم از هر سو

مي دانم. هنوزاين غروب ها طلوعي در پس دارند

آنها مي خواهند ثابت كنند

ما ابليسيم و آنان قديس

باشد اما شگفتي من از اين است

چرا وقتي ابليسان مي ميرند هزاران گل پرپر مي شود

اما قديسان قصد بازگشت به سوي خدايشان را ندارند؟؟؟؟!!!!

btrn — Sun, 29 Jul 2007 22:50:18 GMT

كودكم امشب يك نردبان قرض مي گيرد

يك قرص نان بر مي دارد

به سوي تو عاشقانه تك تك پله ها را بالا مي رود

او ديگر هراسي از هيچ ارتفاع و پستي ندارد

كودكم قرص نانش را با تو نيم مي كند

و خنده هايش را به تو مي بخشد

غصه هايت را هديه مي گيرد .

اين آخرين پله است

پس چرا در خانه ات را بسته اي او اين در را با جان مي كوبد

او آمده اميد هديه دهد او آمده لبخندش را نثارت كند

تنها كودكت لبخندي بيش از تو نمي خواهد

نكند خانه نباشي نكند خواب باشي

بيدار شو بيدار شو يك نفر منتظر است

بيدار شو يك نفر گريه در راه دارد

خواب بودنت كودكم را مي سوزاند ..

بيدار شو

btrn — Sat, 30 Jun 2007 22:39:18 GMT

كودكي هايم را روان نگاهت مي كنم

سالها بغض و كينه ، شادي و لبخند

نقش مي بندد

بوسه ات بيدارم مي كند

روزها خواب مي بينم ، شب ها يادت مي كنم

قصه مي خوانم ، غصه ات را مي خورم

جاي خالي ات را تماشا مي كنم

ديوانه وار مي دوند ساعت ها

و من مات مي مانم

هم چنان

لبخندي بر لبان دارم

اما چه كسي مي داند؟

من بي درمان ماندم!

سكوت

بي شكستم ، اما مي رنجم

من هنوز هم از ندانم كارها گله مندم..