دخترك هيچ نيست

btrn — Sat, 11 Jul 2009 22:55:53 GMT

عطر گل هایت را سر کشیدم

انگار ناب ترین چهره را در آینه دیدم

پیله ات تنیده شد

برو که نوبت تو شد

پشت این دیوار اتاقی ست از غم

شعله هایش از نور

پروانه شدن هم از تو

زندگی گردش چرخ آبی این ماهی هاست

رهگذر تکه ای از اصلش را می دواند در آب

خنک یک قطره شعله را خاموش ساخت

باز بالهایت را بستی

نگاه کن به آینه این هم شکسته است

برو که نوبت تو است ..

زندگی راسربکش

بیدار..

×

btrn — Wed, 21 Jan 2009 22:44:18 GMT

فاصله ها هم بغض می کنند

این همه سال بی خبر

دربدری تا کی ؟

آینه ها و سایه های شکستنی می نگارند

.غربت سخت است.

دست من نیست

آفتاب می تابد

اما تلخی من امان نمی دهد

می دانم

خودم فاصله می شوم

معجزه کن با عشقت

ساز تو بیدار است

تنها شعر تو می تواند بدمد

…روزگار می گذرد

××

btrn — Mon, 27 Oct 2008 23:12:18 GMT

بگو می شود بفهمم امروز چقدر می خندی !

بگو که به من می خندی

بگو که از من می خندی

با من بخند

تا پنهان شوم

تا خندان شوم

تا بروم

تا بروم تا آن سوی بی کسی هایت

تا بشمارم همه ی دلواپسی هایت

از یک بغض من کمی پنهان می شوی

با دستان من تو سرگردان می شوی

گم می کنی تمام خنده هایت را

می روی تا بنشانی تمام گریه هایت را

بغضت را در گلو نمی شکنی

سخت می شوی

سرد می شوی

می روی

بی صدا می شوی

بر نمی گردی

پشیمان می شوی

دیر می شود

دیر

btrn — Wed, 13 Aug 2008 22:11:18 GMT

شب مثل چشم تو تاریک شده است

آخر سکوتم تصویرت را در بر می گیرم و می گریم

زیبایی دانه های انار را همسان گونه های سرخت می نمایم

من تحمل می کنم تردیدم را به تو

من سپید را می کشم روی سیاهی هایت

دست تقدیر بود که غم بازی تو آخر مرا زخمی کرد

شمع تو

ماه من

روز هایم با تو سیاه بود

من دیوانه نمی دانستم!

آرام رها می شوم

رها از فکرت .

btrn — Sat, 21 Jun 2008 17:36:18 GMT

آتش می گیرند

چشمان بی رنگ من از خواب خاک

فریاد تیره ام به انتها می رسد

از تو تازه می شوم

ترس را گم می کنم

سایه ها دیگر نیستند

آرام می شوم.

امشب آسوده می خوابم!

btrn — Thu, 10 Apr 2008 19:23:46 GMT

بیا این روان من دست تو

امروز و فردای من مال تو

بی امید که زندگی نمی شود

بیا که گوشم به حرفهای توست

بیا تا دلتنگی سختم نکرده

بیا که فردا

تکه سنگی می مانم

btrn — Thu, 13 Dec 2007 23:25:18 GMT

چه نوشته ای برای من ؟؟

البت که باکم نیست!

می دانم.!

همیشه می بینمت وقتی به آرامی لبخند می زنی

اما!

دانه ی اشکت را باراندی روی صورت خسته ام!

می دوانم نگاهم را به سویت

باز نمی یابمت!

می ایستم.

اندکی خیره می شوم..

دست هایم گره می خورند.

می خواهم بدوم تا آخر این دنیا !

می خواهم پنهان شوم !!

زیر سایه ات.

شاید یه امضا کاریه که میشه کرد...

فراخوان خانواده‌های دانشجویان دستگیر شده مراسم 16 آذر سال 86

به احترام فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به "۱۰ بهمن ٬ روز حمایت وبلاگ نویس هاي ايراني از آزادی دانشجویان دربند" تغییر دهیم.

به اميد آزادي تمامي یارانمان

اطلاعات بیشتر در وبلاگ10 بهمن روز همبستگی با رفیقان آزادیخواه و برابری طلب

btrn — Thu, 25 Oct 2007 22:43:57 GMT

قدم می زنم

قدم می زنی

یک عده می دوند.

خروشان می رود

این رود تازان می رود

صدای شاخ و برگ درختان تا سحر لالایی می خواند

من اندکی می نویسم

نان سحرم را می جوم

ذکر می گویم

سجده می کنم

نیت می کنم

می خوابم

یک کهنه آرزو را مصرانه طلب می کنم..

btrn — Thu, 06 Sep 2007 22:46:18 GMT

بنويس بر باد ، بنويس برياد

داد بزن بر عرش

بي تو اي نظاره گر دردها ..

تو كه هستي ، تو كه مي بيني

تو كه خوبي و والايي

تو كه .. توكه خدايي

يعني چه ؟

بازي ات يعني چه ؟

خدايا خداوندا ملكا

بي تو اي حكمران عالم چه مي شود ؟

توكه هستي

توكه رنج ها را مي بيني

توكه زجه ها را مي شنوي

بگو ..

بگو وقتي سرد مي شود تو هم مي فهمي ؟؟

تو هم حس مي كني وقتي مي لرزم

تو هم تجربه كردي بغض فرو خورده را ؟؟

تجربه كردي جنون گريه و خنده را ؟؟

تو مي بيني زجه هاي زن بي پناه را؟!!

تو كه هستي عالمت اين شده با تمام كمال و زيباييت .

خدايا بازي ات كي تمام مي شود ؟

نكند پايان را گم كرده باشي ؟؟

گوش دادي حرفهايم؟؟

شنيدي زجه هايم ؟

خدايا به كدامين وقتت جوابم مي دهي؟

نه آيتت مي خواهم نه روايتت

من تو را مي خواهم

تا كي چشمان حسرت زدهي كودكان فقر

تا كي؟؟؟

btrn — Mon, 20 Aug 2007 20:28:18 GMT

سكوت ،آرامش سرد

خلوت مي كنم

صدايشان كه بلند مي شود

برق چشمانم ترسم را پنهان نمي كند

قدم قدم به عقب در هراسم دستهايم مي لرزند

ديوار تكيه گاهم مي شود ! نه بن بست

تيغ تيزش تكه ام مي كند مي دانم

زخم تيغش صورتم را غرق خون كرد

بر زمين افتادم وقتي آسمانها مرا مي خواندند.

نفخ صورش هراسم را برد

صبح ، جنون ، مي دوم

ارتفاع

سقوط .

آزادي

باز سكوت

مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم

فرياد ميزنند در من

مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم

: وقتي نگاهش براي لاشه ات هم گران است.

: چشمهايت را شستي؟

: مثل او هم كه نگاه كني مي تواني .

: از سايه ات هم مي ترسم .

: تباه كه شدي عبرتت مي كنند!!!.

: اگر مفهومش گنگ شد

از من دلگير نشو من فقط راوي بودم.

ما آمده ايم مس حيات خويش را به طلا بدل كنيم.

نامه ی سر گشاده ی یک هنرمند به رئیس جمهور احمدی نژاد